ORSAM: Öncelikle kendinizi tanıtabilir misiniz?
Mehmet Emin Beyatlı: Kerkük’te Şaturlu Ortaokulu’nda Matematik öğretmeniyim. Aynı zamanda okul müdürüyüm. Musul Üniversitesi’nden mezun oldum.
Ahmet Köprülü: 1977 Kerkük doğumluyum. Musul Üniversitesi Matematik Öğretmenliği mezunuyum. Şu an ilkokulda matematik öğretmenliği yapıyorum.
Ali Adil Köprülü: Kerkük doğumluyum. Musul Üniversitesi Fizik Öğretmenliği mezunuyum. Altunköprü’de fizik öğretmenliği yapıyorum.
Selahattin Şemsettin: Selahattin Üniversitesi Fizik Öğretmenliği mezunuyum. Parlak Ortaokulu’nda öğretmenlik yapıyorum.
Salman Ali: Musul Üniversitesi’nden mezun oldum. Ortaokul’da Matematik öğretmeniyim.
ORSAM: Sizce Türkmen eğitiminin problemleri nelerdir?
Mehmet Emin Beyatlı: En büyük sıkıntımız kitap tercümelerinin geç yapılmasıdır. Aynı zamanda bazı kitaplarda hatalar var. Bunları düzeltmek zor oluyor.
Ahmet Köprülü: Mesela Ortaokul 3. Sınıfta verilen bazı kitaplar 2010 basımıdır. 2011 basımı kitaplar henüz tercüme olmamıştır.
Ali Adil Köprülü: Okulda verilen eğitim ne kadar iyi olursa olsun öğrencilerin evde yardıma ihtiyacı vardır. Ama maalesef veliler Türkçe’yi eğitim verebilecek düzeyde bilmiyor ve bu yüzden çocuklarına yardımcı olamıyorlar. Bu nedenle bazı Türkmen aileler çocuklarını Türkmen okullarına göndermiyorlar. Selahattin Şemsettin: Bazı öğretmenler branşlarının dışında ders veriyorlar. Örneğin fizik dersi veren biyoloji öğretmenleri var.
ORSAM: Sizce Türkmen okulları sayı ve eğitim seviyesi olarak yeterli mi?
Salman Ali: Veliler Türkmen okullarını tercih etmediği için okul sayısı yeterli. Türkçe’yi iyi bilmeyen veliler çocuklarını Türkmen okullarına göndermiyorlar. Irak’ta dershane yok. Veliler sadece okulun yeterli olmayacağını düşündükleri için kendileri yardımcı olmak istiyorlar.
Mehmet Emin Beyatlı: Türkmen okullarına ait çok sayıda bina yok. Araplarla beraber aynı binalarda eğitim veriyoruz. Bir sınıf Türkmen okulu diğeri Arap okulu olarak geçiyor. 20 öğrenci Türkmen okulunu tercih ediyorsa 100 çocuk Arap okulunu tercih ediyor. Arap okuluna giden öğrenciler de Türkmen.
ORSAM: Türkmen kuruluşları yardımcı oluyor mu?
Ahmet Köprülü: Sadece onlar yardım ediyorlar. Devletten hiçbir destek almıyoruz. Kitaplarımızı bile kendimiz basıyoruz.
Ali Adil Köprülü: Daha önceden Kürt eğitimi müdürlüğüne bağlıydık. Şimdi yasamız çıktı. Ama henüz bir şey görmedik.
ORSAM: Türkmen Müdürlüğü’nün kurulması Türkmenlere ne fayda sağlayacak?
Selahattin Şemsettin: Devlette bir kuruluşumuzun olması kendimize ait bütçemiz olması demektir.
Salman Ali: Arapça okuyan öğrenciler Ekim ayında kitaplarını alıyorlar. Ama bizim öğrencilerimiz Kasım ayında alıyor. Bunun nedeni kitapların çevrilmesi için Türkiye’ye geç gönderilmesi. Eğer Türkmen Müdürlüğü kurulursa buna çözüm bulunur. Öğrencilerimiz kitaplarına zamanında kavuşur.
Mehmet Emin Beyatlı: Biz kitapların cd’lerini almakta zorlanıyoruz. Eğer muhatap olduğumuz insanlar Türkmen olursa bunlara zamanında ulaşabiliriz. Biz kitaplar elimize ulaşana kadar Arapça kitaplarla ders işliyoruz. 40 dakikalık ders süresinde önce bilgileri Arapça’dan Türkçe’ye çeviriyoruz. Sonra öğrencilere anlatıyoruz.
ORSAM: Peki, hem Türkmen olarak hem de öğretmen olarak Türkiye’den beklentileriniz nelerdir?
Ahmet Köprülü: Türkçemizi düzeltmek için bu tarz kursların devamını istiyoruz. Bizim bilgi yönünden eksiğimiz yok. Fakat bildiklerimizi Türkçe olarak anlatmakta zorluk çekiyoruz.
Ali Adil Köprülü: Bize ilkokuldan gelen öğrencilerin seviyeleri çok düşük. Biz ilkokul bilgilerinin neredeyse tamamını ortaokulda tekrar anlatmak zorunda kalıyoruz.
Selahattin Şemsettin: Anne-babaların kafalarındaki en büyük sorun çocuklarının geleceklerinin nasıl olacağı. Üniversiteler Arapça eğitim vermekte. Kerkük’te Fuzuli Üniversitesi’nin yapılması yıllardır konuşuluyor. Şimdiye kadar taş üstüne taş konulmadı. Bizim en büyük ihtiyacımız Türkçe bir üniversite açılması. Çocuklarımız geleceklerinden endişe duymamalılar. Biz bugüne Türkiye olmasaydı gelemezdik. Bundan sonrasında da Türkiye’den destek bekliyoruz.
ORSAM: Çalışmalarınıza başarılar diliyoruz.
* Bu röportaj, Bilgay Duman tarafından Şubat 2012’de Ankara’da gerçekleştirilmiştir.
