Zeydan Hasan Abu İzzet: Ben Halep’e bağlı Salkin ilçesi Muradiye Mahallesi’ndenim. Ben de çocuklarımda muhaliflerdeniz. Beşar’ın babası zamanında işkence gördüm, cezaevinde yattım. Şimdi de çocuklarım aynı acıyı çekiyor. Olaylar başladıktan sonra çocuklarım Ceyş El Hur (Özgür Suriye Ordusu) safına katılıp savaşmaya başladı. Ben, eşim ve iki kızımla birlikte evde kaldım. Çevremizde Beşar yanlısı, gizli muhbirler vardı. Zaten eskiden beri fişlenmiş, kayıt altına alınmış bir aileyiz. Bir de bizleri ihbar edenler olunca can güvenliğimiz tehlikeye girdi. Can güvenliği bir yana Beşar’ın askerleri çevrede birçok köyde kadınlara tecavüz etmeye başladı. Bende namusumu kurtarmak için Türkiye’ye göç ettim.
ORSAM: Sizin durumunuzda olan insanların hepsi göçtü mü? Göçenler nereye gittiler?
Zeydan Hasan Abu İzzet: Çoğu Halep’e, Hama bölgesine gitti. Ben Türkiye’yi tercih ettim. İnsanların çoğu benim gibi namusunu korumak göçetti.
ORSAM: Beşar’ın babası döneminde işkence gördüm dediniz. O yılları ve neden işkence gördüğünüzü anlatır mısınız?
Zeydan Hasan Abu İzzet: Bölgemizde toprak reformu yapılmıştı. Devlet tarafından çiftçilere arazi verildi. Ancak, bu arazileri sadece Baas Partisi’ne mensup olanlar alabildi. İnşaat yapmak isteyen yapamıyordu. Meskeni eski olanlar veya nüfusu çoğalan aileler mesken inşaat etmek istediğinde müsaade alamıyorlardı. Bu tür izinler sadece belli kesimlere veriliyordu. Sünnilere ve rejim yanlısı olmayanlara bu ve bunlar gibi birçok baskı yapılıyordu. Ben ve arkadaşlarım direnişe geçtik. Karşı geldik. Bu nedenle de o dönemde işkence gördüm ve cezaevinde yattım.
* Bu söyleşi, 7 Ağustos 2012 tarihinde Feyyat Özyazar tarafından Hatay’ın Reyhanlı ilçesinde gerçekleştirilmiştir.
