ORSAM: Herkes Suriye’yi terk ediyor fakat sizin gibi birçok insan kalmayı tercih etti. Bize yaşadıklarınızı ve Halep’i anlatır mısınız?
Naci Selam El İstaz: Mahallemiz muhaliflerle doldu, yaklaşık 15 gündür muhaliflerin kuşatması altında. Beşar’ın askerleri bizim bulunduğumuz mahalleyi, muhaliflerin cadde ve sokaklarımızda, evlerimizin köşelerinde olmaları nedeniyle bombalıyor. Evlerin birçoğu yıkıldı, evlerin önlerindeki araçlarımız yandı, cadde ve sokaklar delik delik oldu. Yaşadığımız apartmanın en alt katını sığınak gibi kullanıyoruz, bütün komşular bir daireye sıkıştık kaldık. Elektrik yok, suyumuz kısıtlı, ekmeği de nöbetleşe bombardıman altında ve kendimizi tehlikeye atarak uzak bir yerden temin ediyoruz. Halep öğle karışmış ki, muhaliflerin yanı sıra, muhalif görünüp hırsızlık yapanlar, insanları soyanlar ve sömürenler var. Evimizin ihtiyacını karşılamak için gıda, sebze almaya gidenlerden belli bir ücret alıyorlar, haraç veya rüşvet ne dersen de. Bu bombardıman altında bir de haraç veriyoruz, yoksa ekmek ve sebze alamayız. Silah sesinin kesildiği saatlerde, oturduğumuz apartmanın üstüne çıkıyorum, çatıdan Halep’i seyrediyorum. Geceleri ışıl ışıl olan şehir, şimdilerde karanlığa bürünmüş. Tanıdığım bölgeler, semtlere bakınca ve onları karanlıkta görünce hüzünleniyorum. Ancak yapacak bir şeyim yok.
ORSAM: Şehrin diğer bölgelerinde durum nasıl? İletişim kurabiliyor musunuz?
Naci Selam El İstaz: Babılfarac (saat kulesinin olduğu yer), toptancılar bölgesi (kaleye giden cadde), Meştel (halk bahçesi) her taraf bombardıman sonucu yıkılmış, harap olmuş durumda. O çevrede oturanlar bizlere bunu telefonla anlatıyor. Herkesin saçı sakalı birbirine karışmış, ticaret yok, çocuklar okulsuz, temizlik yetersiz, beslenme yetersiz ve uykuyu da nöbetleşe uyuyoruz çünkü her odada en azından 8 kişi var.
* Bu söyleşi, 13 Ağustos 2012 tarihinde Feyyat Özyazar tarafından telefonla gerçekleştirilmiştir.
