Halep Üniversitesi mezunu, öğretmen Mustafa Şehho Hacı Otman görevini yapmayı istemesine rağmen aile ve ilçe halkından kimse kalmadığı için göç etmiş.
Mustafa Şehho Hacı Otman: Suriye İdlib’e bağlı Binnec ilçesindenim. 40 yaşında iki çocuk babasıyım. Maddi durumu iyi bir ailenin mensubuyum. Halep Üniversitesinde Arap dili ve Tarihi Bölümünden mezunum ve Suriye’de öğretmenlik yapıyorum.
ORSAM: Suriye’de iç savaş öncesi hayatınızı, iç savaşta yaşadıklarınızı ve sizi Türkiye’ye getiren nedenleri anlatır mısınız?
Mustafa Şehho Hacı Otman: Binnec’de Özgür Suriye Ordusu ve Zafer Ordusu mensubu; Ceyş El Hur (Özgür Suriye Ordusu) ve Ceyş El Nasır ordusu olmak üzere muhalif kanattan iki ordu bu bölgede bulunuyor. Bu ordular genelde ilçeye bağlı köylerde ve beldelerde karargâh kuruyorlar. Ayrıca Binnec Beşar Esad’ın yeni tayin ettiği Tarım Bakanının da memleketi fakat bakan memleketinin bombalanmasına hiç tepki göstermediğinden dolayı hiç sevilmiyor. Bennic halkı ve Tarım Bakanının hemşerileri olarak Sünni olmasına rağmen istifa etmemesinden dolayı Tarım Bakanını nefretle anıyoruz.
Askeri bölgenin, askeri birliklerin ve hava alanın yanında olan ilçemiz her an bombalanma riski altında. Belirli saatlerde atılan Misket ve Fıçı bombaları nedeniyle meskenlerin yanında mezarlıklar dahi bombalanıyor. Kemiklerin etrafa saçıldığı mezarlıklarda 5-6 metre derinliğinde çukurlar oluşmuş durumda. Suriye’de Sünnilere karşı tam bir zulüm ve katliam yapılıyor.
İlçenin çevre yollarının bir kısmı Ceyş El Hur ve Ceyş El Nasır ordusunun elinde ise de hava hâkimiyeti Esad Ordusunda olduğundan hiçbir etkileri olmamakta. Sahip oldukları silahlarla Uçak ve Helikopterleri vurmaları çok zor.
Sağlık Hizmeti de tamamen durmuş durumda. İlçemizde zaten sadece iki hastane var ve tıbbi malzemeler o kadar yetersiz ki bir yaralıyı Türkiye’ye yetiştirinceye kadar ön müdahale yapabilecek durumda bile değiller. Yaralılar ile dolu olan hastanede insanlar bombardımandan ölmese bile tıbbı yetersizlik nedeniyle ölüyorlar.
Akrabalarımın çoğunu kaybettim. Ailemin araç ve gereçleri yakıldı ve işyerlerimiz enkaz hailine döndü, tüm malımız heder oldu. Görev yaptığım okul ve ilçede yer alan diğer okular göç nedeniyle tamamen boşaldı. İlçede kaldığım sürece maaşımı alabiliyordum. Benim Devletin verdiği maaşa ihtiyacım yok ancak mesleki açıdan kalmayı tercih etsem de ailemden ve ilçe halkından kimse kalmadığı için bende diğerleri gibi Suriye’de yaşanan zulüm ve katliamdan kaçmak zorunda kaldım. Başka ne yapabilirdim ki?
* Bu söyleşi, 25 Kasım 2012 tarihinde Feyyat Özyazar tarafından Hatay’ın Reyhanlı ilçesinde gerçekleştirilmiştir.
