Minibüs işletmecisi Asım Nebi Abu Musto göçler iş yapamaz olmuş, Türkiye’ye gelmiş. Suriye’de durum düzelinceye kadar dönmeyi düşünmüyor.
Asım Nebi Abu Musto: Suriye İdlib’e bağlı Sermade beldesinde yaşıyorum. 46 yaşındayım ve 4 çocuğum var. Sermade-Halep arasında minibüs işletmecisiyim ve bir taşıt kooperatifinin de başkanıyım. Sermada beldesi Cilvegözü Hudut Kapısından sonra Suriye’ye girişteki ilk yerleşim yeri. 10 bin nüfusa sahip olan Sermada gelişmiş ve modern bir belde. Halep'de ve diğer çevrelerde yaşanan bombardımandan kaçanlar şimdilerde en güvenli yer olarak Sermada Bölgesini ve Türkiye hududuna yakın bölgeleri tercih ediyorlar. Ancak buradaki yerleşim yerleri diğer bölgelerden gelen nüfusu kaldıramadığından göçler Türkiye'ye kaymış durumda. Zaman zaman Sermade ve çevresi de havadan bombardımana uğradı, birçok ev yıkıldı fakat Halep ve Hama kadar zarar görmedi.
ORSAM: Suriye’de iç savaş öncesi hayatınızı, iç savaşta yaşadıklarınızı ve sizi Türkiye’ye getiren nedenleri anlatır mısınız?
Asım Nebi Abu Musto: Sermade çevresinde Ceyş El Hür (Özgür Suriye Ordusu) ile birlikte ayrıca Ceyş El Nasır ve Ceyş El Salafiyye (Radikal İslamcılar Ordusu) da karargâhlar kurarak buradaki hâkimiyeti sağlamış durumdalar. Genelde genç yaşta olanlar bekârlar, ailesinin geçimini ve güvenliğini temin ederek Türkiye’ye yerleştirmiş olanlar, vicdanen ve zihinsel olarak rahat olanlar bu ordulara katılıyorlar. Benimde Ceyş El Hür ve Ceyş El Nasır’da yakınlarım ve arkadaşlarım var. Ben de bazen Nizam Ordusu’na karşı yapılan hareketlere katılıyorum. Bir kısım insanlar ise lojistik ve maddi destek sağlıyor.
Çalışmakta olduğum minibüs durağı ve araçlarımız Halep'e çalışamaz duruma geldiğinden Taşıt Kooperatifi de dağıldı. Kimimiz aracını satıp kimimiz ise aracımızla beraber Türkiye’ye geldik. Benim Suriye’de hiçbir kazancım kalmadı. Sermade’ye göçler artınca insanlar azaldı ve iş yapamaz oldum. Çevre illere gitmek zorlaştığından Halep'e de yolcu taşıyamaz oldum. Bu nedenle ailemi alıp huduttan Türkiye’ye geçtim. Suriye’de durum düzelinceye kadar da dönmeyi düşünmüyorum.
* Bu söyleşi, 25 Kasım 2012 tarihinde Feyyat Özyazar tarafından Hatay’ın Reyhanlı ilçesinde gerçekleştirilmiştir.
