Araba alım-satımıyla uğraşmış Necmeddin Züher Abu Mustafa, yeni göç edenlere “Savaşacak yaşta olsaydım bende gider savaşırdım” dediğini söylüyor.
Necmeddin Züher Abu Mustafa: Suriye’nin Halep ili Halluk Mahallesinden geliyorum. 63 yaşındayım ve 6 çocuk babasıyım. Taksi şoförüyüm. Almanya’dan getirdiğim arabaları satarak geçiniyorum. Her kim yurtdışından araba alırsa beni gönderir. Ücreti karşılığında Almanya’dan Suriye’ye Türkiye üzerinden getirirdim. Başka bir mesleğim de yoktur.
ORSAM: Suriye’de iç savaş öncesi hayatınızı, iç savaşta yaşadıklarınızı ve sizi Türkiye’ye getiren nedenleri anlatır mısınız?
Necmeddin Züher Abu Mustafa: Halep’te iç savaş başlayınca araba ticareti durdu. Arabamda bombardıman sırasında evimle birlikte enkaz altında kaldı ve 3 çocuğumu kaybettim. Ailemden evli kızım ve Halep dışında yaşayan 2 oğlum hariciande kimse kalmadı. Tam bir sefalet içindeydim. Yaşım gereği ağır işlerde çalışamadığımdan, Hatay-Reyhanlı’da Salep-Simit satıyorum. Ev kiram, ekmek param çıksa da mesleğim olmadığından ve sürekli ayakta durmam gerektiğinden sağlık yönünden büyük sıkıntı içindeyim. Ayrıca sıcak havalarda salep satılmadığından bazen birkaç simit satarak onların kazancıyla yetiniyorum. Havaların soğuması ile birlikte salep satışı arttı. Şimdi iyi kazanıyorum, ortalama 20-25 lira kazanıyorum.
İç savaş yalnız ekonomimizi elimizden almadı, aynı zamanda onurumuz ve gururumuzu da ayaklar altına aldı. Ben Avrupa’da Suriye’ye gidip gelen biri olarak salep satarak geçineceğimi kesinlikle hesap etmemiştim. Çocuğum yaşındakilere muhtaç duruma düştüğümden mahcubiyet duyuyorum.
Halep’te lüks bir evim, temiz bir yaşamım vardı. Şimdi Reyhanlı’da barakada yaşıyorum. Önümüz kış ve benim evimde kışlık hiçbir şeyim yok. Ne bir sobam, ne bir halım ne de odun kömürüm var. Bütün gün sokakta çalıştığımdan evime dönüp sıcak bir sobanın yanında dinlenmek en büyük hayalim ama bu kazançla ve bu ortamda mümkün görünmüyor.
Halep’ten yeni yeni göç edenlere söylüyorum. Durum gitgide bozuluyor ve şartlar daha da zorlaşıyor, bombardıman devam ediyor. Savaşacak yaşta olsaydım bende gider savaşırdım. Ceyş el Hur ordusuna kayıt yaptırırdım. Savaşa katılanlar en azından aylık 150 dolar alıyorlar. Benim burada sürünmemden daha iyi ancak yaşlılık buna mani oluyor. Sabretmekten başka çarem yok.
* Bu söyleşi, 6 Aralık 2012 tarihinde Feyyat Özyazar tarafından Hatay’ın Reyhanlı ilçesinde gerçekleştirilmiştir.
