Yedek parça ve tarım sulama tesisatları satan Vasfi Hüseyin el Bagari “Bölgemizdeki bazı insanlar göç etmiyor acılara sıkıntılara baskılara dayanıyor, bir kısmı malını terk edemiyor, bir kısmı maaşlı insanlar geldikleri an maaşları kesilir, gelirleri kalmaz” diyor.
ORSAM: Biraz kendinizden bahseder misiniz?
Vasfi Hüseyin el Bagari-abu Nahsen: Suriye’nin Halep ilinde Al Bab ilçesinde yaşıyordum. 47 yaşındayım 3 çocuğum var. Lastik, yedek parça ve tarım sulama tesisatları satıyordum.
ORSAM: Suriye’de iç savaş öncesi hayatınızı, iç savaşta yaşadıklarınızı ve sizi Türkiye’ye getiren nedenleri anlatır mısınız?
Vasfi Hüseyin el Bagari-abu Nahsen: İlçede çok güzel bir evim vardı zamanında 7 milyon Suriye parası ile almıştım o tarihlerde, TL olarak 200 binin üzerinde eder. Geniş bahçeli bir ev. İş yerim de bana aitti, içinde malzemelerin olduğu bir ambar ve perakende satış yerinin olduğu raflı dekorlu bir iş yeri. Oğlum Nahsen ile düzenli ve huzurlu bir hayatımız vardı. Kimseye muhtaçlığım yoktu. Her türlü aracın yedek parçalarını bulundururdum, tarım alanında sulamada kullanılabilecek her türlü boru, jeneratör ve benzeri şeyler satardım, iyi bir sermayem vardı.
İç savaş başlayınca tarım arazileri ekilemez oldu, göçte başlayınca satışım tamamen durdu. Mahsulden mahsule bana hesap ödemesi yapan köylüler ödeme imkanını kaybedince alacaklarım gitti. Paranın değeri düştü. Göç edenler maddi zarara uğrasa da baskıdan zulümden kurtuldular. Göç etmeyenler sıkıntı içinde kaldılar. Ben göçmesem de kardeşim akrabam göç etti, ister istemez bir huzursuzluk ve yalnızlık yaşadım. Aile fertleri birbirimizden haber alamaz hale geldik. Bombardıman oldu istilacı guruplar mallarımızı elimizden zorla aldılar, suyumuz elektriğimiz kesildi, buğday stoklarımız azaldı, evde pişirdiğimiz ekmeğe bir katık bulamaz hale geldik. Etrafımdaki gençler katıldıkları savaşlarda öldüler Suriye’de kalan ailelerin çoğu yaslı, yoksulluk içindeler.
Böyle bir ortamda kalmam mümkün olamazdı, bende çevremdeki insanlar gibi göç ettim. Bölgemizdeki bazı insanlar göç etmiyor acılara sıkıntılara baskılara dayanıyor, bir kısmı malını terk edemiyor, bir kısmı maaşlı insanlar geldikleri an maaşları kesilir, gelirleri kalmaz. Bir kısmının çocuğu Halep’te Şam’da Suriye’nin birçok bölgesinde görevli okumuş insanlar. Bu insanların aileleri göç ettiği an haber alınamıyor çocukları zarar görüyor.
Şu anda kiralık bir evde oturuyorum, eskiden oturduğum lüks evim ne oldu ne hale geldi bilmiyorum. Türkiye’de can güvenliğim olsa da huzur ve mutluluğum yoktur.
* Bu söyleşi, 15 Ocak 2013 tarihinde Feyyat Özyazar tarafından Hatay’ın Reyhanlı ilçesinde gerçekleştirilmiştir.
