Halep’li mobilya doğrama ustası Mahmut el İbrahim Nasiri “Türkiye hududuna yakın yerlerde ikamet edenler var ancak elektrik, su, ekmek sıkıntısı içindeydiler. Böyle devam ederse onlarda gıda yetersizliğinden açlık ve sefaletten dolayı göç edeceklerdir” diyor.
ORSAM: Biraz kendinizden bahseder misiniz?
Mahmut el İbrahim Nasiri: Suriye’nin Halep ili Aziziye Mahallesi’nde yaşıyordum. 25 yaşındayım mobilya doğrama ustasıyım. Yaşlı annem babam ve dört kız kardeşimle birlikte yaşıyorduk.
ORSAM: Suriye’de iç savaş öncesi hayatınızı, iç savaşta yaşadıklarınızı ve sizi Türkiye’ye getiren nedenleri anlatır mısınız?
Mahmut el İbrahim Nasiri: Halep’te yaşayacak durumum kalmadı, annem ev hanımı, babam emekli. Babamın emekli aylığı 20 bin Suriye parası, TL olarak 400 lira civarında. Bana bir iş yeri açmıştı babam, askerliğimi de yeni bitirmiştim. Mobilya atölyesinde koltuk, kanepe, dolap, büro malzemeleri yapıyordum. İyi bir işim ve gelirim vardı, kız kardeşlerim ise çalışmıyordu. Bombardımanda bütün Haleplilerin başına gelenler gibi benimde iş yerim ve çevresi bombalandı, evimiz de kısmen yıkıldı oturulamaz hale geldi. Açlık sefalet ve kapalı alanda sıkışıp kalmak bir yana hastalıklar da başladı.
7 kişilik bir aile olarak Hatay Reyhanlı’da bir ev kiraladık. Mesleğimle ilgili bir iş buldum bana burada 20 lira yevmiye veriyorlar ve evimizin kirası 600 lira. 7 kişilik bir ailenin aylık masrafı en az 1500 TL, bazı Suriyeli dostlardan tanıdıklardan borçlandım, şu an Suriye’ye gidip babamın emekli maaşını da alamıyoruz, babam da gidemeyecek durumda. Halep’e geri dönmek intihar gibidir. Reyhanlı’da tarım işleri var kadınlar tarlalara gidip çalışıyor ancak benim aile fertlerim bugüne kadar hiç arazide çalışmadı bu kış mevsiminde açık alanda sabah 07.00 dan 15.30 a kadar tarlada çalışmak için alışkın olmak gerek ama mecbur kaldık. Çalışmaya gittiler 1 günü zor geçirdiler zaten bilmedikleri bir iş olduğu için ertesi gün gitseler de işe almayacaklarını söylendi. Şu an Ocak ayındayız ve hala evimizde bir sobamız yok, yeteri kadar yorgan ve battaniyemiz de yok. Soğuk bir evde küçük bir tüpten ısınmaya çalışıyoruz.
Ailemden gizli Halep’e gittim ne evimizde eşya kalmış ne de bir komşu. Mahalle ve semt olduğu gibi terk edilmiş her tarafta pis koku, elektrik su da yok, dumanlar ve ev yıkıntılarından başka bir şey yok. Suriye bitmiş Halep tanınmaz halde. Her taraf asker, tank ve soygun çeteleri ile dolu, aile kalmamış, ticaret durmuş.
İdlib’e bağlı köylerden birine uğradım Türkiye hududuna yakın yerlerde ikamet edenler var ancak elektrik, su, un ve ekmek sıkıntısı içindeydiler. Sebze meyve denilen bir şey kalmamış herkesin geçmişten kalma birkaç kahvaltılık yemeği, çayı, şekeri var oda bir mevsim zor yeter. Böyle devam ederse onlarda gıda yetersizliğinden açlık ve sefaletten dolayı göç edeceklerdir.
* Bu söyleşi, 15 Ocak 2013 tarihinde Feyyat Özyazar tarafından Hatay’ın Reyhanlı ilçesinde gerçekleştirilmiştir.
