Abdo Mustafa El Cebeli Abu Halid: Suriye’nin İdlib İli’nde, Tirmenin Köyü’nde yaşıyorum. 25 yaşındayım. Evliyim ve 5 çocuğum var. Tarım aletleri ve tarım ilaçları satan bir dükkanım var. Aynı zamanda çiftçilik de yapıyorum.
Olaylar başlayınca çocuklarım Ceyş El-Hür’e katıldı. Bende imkanım doğrultusunda maddi ve manevi destek veriyordum. Bu yardımlar bizim rejim yanlıları tarafından düşman ilan edilmemize sebep oldu. Benim ve akrabalarımın evi bombalandı, mallarımız talan edildi. Bir oğlum ve bazı akrabalarım çatışma sırasında hayatlarını kaybettiler. Ancak buna rağmen son gücümüze kadar dayandık. Ticari hayat ve zirai faaliyetler tamamen durunca ve çevremizdeki herkes göç etmeye başlayınca bizde kervana katılmak zorunda kaldık.
ORSAM: Şahit olduğunuz ve unutamadığınız bir olay var mı?
Abdo Mustafa El Cebeli Abu Halid: İdlib’te ekmek kuyruğunda bekleyen insanlara uçaktan fıçılar atılmaya başlandı. Bu fıçıların içinde bombalar vardı. Özellikle insanların kalabalık olduğu bölgelere atılıyordu. Bu fıçılardan birisi benim yaklaşık 150 m uzağıma düştü. Birçok insan hayatını kaybetti birçoğu da yaralandı. Yaralılara müdahale edecek tıbbi bir merkez yoktu. Etraftaki insanlar yardımcı olmaya çalıştı ancak doğru ve tam bir müdahale yapılamadığı için yararlıların çoğu sonradan hayatını kaybetti. Yaşayanların büyük kısmı ise sakat kaldı.
ORSAM: Suriye’ye geri dönmeyi istiyor musunuz?
Abdo Mustafa El Cebeli Abu Halid: Şu anda tarlalar ekilemiyor. Hiçbir hammadde yok. Tohum yok, gübre yok, ilaç yok. Savaş bitse bile açlık ve sefalet uzun süre devam edecek. Bu nedenle her şey düzelene kadar Suriye’ye dönmeyi düşünmüyorum.
* Bu söyleşi, 15 Eylül 2012 tarihinde Feyyat Özyazar tarafından Hatay’ın Reyhanlı ilçesinde gerçekleştirilmiştir.
