Zeytinyağı imalathanesi olan Zekeriya Haman, Suriye’de huzur ve barış sağlanıncaya kadar da Türkiye’de kalacağız diyor.
Zekeriya Haman El Şemmari Abu Hamza: Suriye İdlib’e bağlı Salkin ilçesi El Rif bölgesinden geldim, 47 yaşındayım. Zeytin bağları ve zeytinyağı imalathanesi olan bir çiftçiyim. 5 çocuğum var. Din dersi eğitimi aldım.
Baba Esad döneminde bölgenin devlet arazileri halka dağıtıldı, toprak reformundan bende yararlandım. Aldığım 20 dönümü zeytin ağacı ile ektim, çevreden de durumu iyi olmayanların arazilerini de kiralayarak zeytincilik çiftçiliği yapmaya başladım. Zamanla arazilerimi genişlettim ve bir zeytinyağı fabrikası sahibi oldum. Çocuklarım da yetişince onlarla birlikte kendi bölgemizde ailece bu mesleği sürdürdük. Arabam, traktörüm, nakliye için kamyonetim var ve yanımda işçi çalıştırıyorum.
ORSAM: Suriye’de iç savaş öncesi hayatınızı, iç savaşta yaşadıklarınızı ve sizi Türkiye’ye getiren nedenleri anlatır mısınız?
Zekeriya Haman El Şemmari- Abu Hamza: İç savaş başlayınca bölgemiz ikiye bölündü, Beşşar yanlıları ve muhalifler olarak. Beşşar yanlılarının gerekçesi geçmişte toprak reformundan yararlandıkları ve arazilerinin devlete ait olmasına rağmen geçimlerini bu arazilerden sürdürmeleri. Yeni nesil ise yapılan zulüm, eziyet karşısında daha modern bir yaşamı tercih etmesi sonucu karşı koyuyor. Devlet de onları sıkıştırıp, muhaliflere karşı savaşmalarını ve onlara bilgi vermelerini isteyince iş kargaşaya dönüştü, zira birçok aileden hem Beşşar yanlısı, hem muhalif olunca birbirlerini ihbar etmeleri gerektiğinin farkına vardılar. Ya bunu yapacaklardı ya da arazileri ellerinden alınacak, Beşşar yanlısı olanlara verilecekti. Uzun süre birbirleriyle mücadele ettiler ortak bir noktaya varamadılar kendi bölgelerinde.
Bir yandan Ceyş el Hur mensupları Beşşar yanlılarını vurmaya başladı, bir yandan da Beşşar yanlıları Muhalifleri vurmaya başladı. İki ateş arasında kaldık. Yavaş yavaş arazilerimiz talan edildi, bombardımanda evlerimiz yakıldı yıkıldı.
Hem kendi aramızda bir düzen bozukluğu olması hem de devletin hedefinde kalmamız nedeniyle göç etmeye karar verdik, bölgemizden birçok kişi de göç etti. Türkiye’ye bütün aile fertlerimle birlikte gelme imkanımız vardı, geldik. Sadece ailemizden birisi yaralandı ama şehit vermedik. Reyhanlı’da da arabamızla ve çocuklar da kamyonetle toptan gıda ve çeşitli yaşam malzemeleri alarak sınırdan Suriye’ye götürüyoruz ve bu şekilde yaşamımızı sürdürüyoruz. Suriye’de huzur ve barış sağlanıncaya kadar da Türkiye’de kalacağız.
* Bu söyleşi, 6 Aralık 2012 tarihinde Feyyat Özyazar tarafından Hatay’ın Reyhanlı ilçesinde gerçekleştirilmiştir.
