Abdullah Abu Necip El Şemmeri: Halep Üniversitesi’nde Ticaret ve Muhasebe eğitimi almaktayım.
ORSAM: Sizi Türkiye’ye getiren süreci anlatır mısınız?
Abdullah Abu Necip El Şemmeri: Arap Baharı’nın başlangıcıyla birlikte üniversitede bir hareketlilik yaşandı. Benim gibi düşünen öğrenciler toplanıp, gelecekle ilgili planlar yapmaya başladık. Üniversite gençliğini safımıza çektik. İsteğimiz Beşar rejimine karşı mücadele etmekti. Okul içinde ve dışında eylemler ve toplantılar yaptık. Bir yıl önce sesimiz tüm Suriye’ye duyurmak için büyük bir yürüyüş düzenledik. Halktan destek alınca yürüyüş Halep’te büyük yankı uyandırdı.
Sonra bu gruba mensup kişiler tespit edilmeye başlandı. Benim gibi birçok kişi gözetim altına alındı, işkence gördü, aileler tehdit edildi, ekonomileri ve düzenleri bozuldu. Mahalleden bizi gizli destekleyenler vardı ama açıktan destek görmüyorduk. İş vermiyorlardı, okuldan atılmıştım. Bunalıma girdim. Üniversitedeki arkadaşlarım muhaliflerin safına katılıp savaşmamızı önerdiler, bende kabul ettim. Onlarla birlikte silah eğitimi aldım ve Ceyş El Hür’e (Özgür Suriye Ordusu) katıldım. Benim yüzümden ailem ve çevrem defalarca içeri alındı. Aşağılandı ve eziyet gördü. Gizli gizli ailemle görüştüğüm zamanlarda ailem Suriye’den gitmemi istiyordu. “Sen burada olduğun ve eylemlere katıldığın sürece bizler daha çok eziyet çekeceğiz. Hem senin akıbetini düşünerek acı içindeyiz hem de Beşar yanlıları bize işkence ediyor. Ne olur arkadaşlarını da ikna et ve Türkiye’ye gidin” diyorlardı. Bizde birkaç arkadaş Türkiye’ye geldik. Şimdi İslahiye’de çadırkentte kalıyoruz.
* Bu söyleşi, 10 Ağustos 2012 tarihinde Feyyat Özyazar tarafından Gaziantep’in İslahiye ilçesinde gerçekleştirilmiştir.
