Nizam Haydar: Suriye’nin İdlip Vilayetine bağlı Serakıb köyündenim. 30 yaşındayım, evliyim ve 2 çocuğum var. Köyde 10 dönümlük bir tarlam, yer altı suyum var ve sebze ekimi yapıyorum. Mevsimlik sebzeler yetiştirip, pazarda satarak geçiniyoruz.
ORSAM: Suriye neler yaşadınız, Türkiye’ye gelme sebebinizi anlatır mısınız?
Nizam Haydar: Suriye’de karışıklık çıkınca gönüllü asker ve ihtiyat askerleri toplamaya başladılar. Ürdün sınırına yakın olan Der’a İlinin Hammadiye mevkiinde bir yerde eğitim birlikleri oluşturulmuştu. Muhaliflere karşı savaşmamız için eğitildik, bizlere gerekli talimatlar verildi ve bir hafta içinde tam asker olduk. Vatan görevi diyerek arkadaşlarım ve ben itiraz etmedik, verilen emirleri yerine getirdik. Muhaliflerle savaştık, içimizde yaralanan da oldu ölenler de. Tabi ki biz de birçok muhalifi öldürdük, Ürdün’den sızmalarını önledik, Ürdün’e giden kaçak yollarda devriye gezdik.
Bu arada ailemle telefonda görüşüyordum. Köyümüzün kuşatıldığını, Beşar’ın askerleri tarafından, yaşlı-genç herkesin işkence gördüğünü ve kadınlara saldırıların başladığını öğrendim. Birliğimde yaralıydım, benim çevremden ve köyümden birkaç kişi ile birlikte, birliğimizden ayrılıp köyümüze, evlerimize kaçmayı planladık. Bir askeri aracı çalarak Şam yakınlarına geldik, oradan da bir köylü ile anlaşıp köyümüze kadar başka bir araçla geldik. Birçok kişi öldürülmüş, kadınlara el uzatılmış, maddi durumu iyi olanların evleri yağmalanmış, açlık ve sefalet içinde bırakmışlar insanları. Ben asker olarak muhalifler tarafından yaralandım ama Beşar’ın askerleri yüreğimi de yaraladığından Türkiye’ye sığınmak zorunda kaldım.
* Bu söyleşi, 16 Ağustos 2012 tarihinde Feyyat Özyazar tarafından Hatay’ın Reyhanlı ilçesinde gerçekleştirilmiştir.
