Market işleten Kemaleddin Mustafa-Abu Hamza ailesinden birçok kişi kaybetmiş. Hayatını sürdürebilme koşulları dayanılmaz raddeye gelince Türkiye’ye gelmiş.
Kemaleddin Mustafa-Abu Hamza: Suriye İdlib İli, Dana İlçesi’ndenim. 4 çocuk babasıyım. 43 yaşındayım. Marketim var. 3 kardeşim, 17 amcaoğlum var. Geniş bir aileyiz.
ORSAM: Suriye’de iç savaş öncesi hayatınızı, iç savaşta yaşadıklarınızı ve sizi Türkiye’ye getiren nedenleri anlatır mısınız?
Kemaleddin Mustafa-Abu Hamza: İç savaş başlayınca akrabalarım ve kardeşlerim Ceyş El Hür’e katıldı. Bir kısmı İdlib Bölgesi’nde bir kısmı ise Halep’te Nizam Ordusu’na karşı savaştı. Ailemizden 3 kişi şehit oldu. Şehit olanların eşleri, çocukları kimsesiz kaldı. Onların geçimini de ben karşılamaya başladım. Savaşın şiddeti arttıkça evimiz yıkıldı, işyerimiz yıkıldı. Eşyalarımızın bir kısmını kurtarabildik ama çoğu göçük altında kaldı. Ceyş El Hür’e katılanları 10 günde bir görebiliyorduk. Olup bitenler hakkında onlardan bilgi alıyor ve yardımcı olabileceğimiz konuları öğreniyorduk. Önce yetim kalan çocukları Türkiye’ye gönderdim. Şu an Kilis’teki çadırkentte kalıyorlar. Biz ise Tirmenin Köyü’ne yakın bir yere yerleştik. İdlib’in içi tamamen Nizam Ordusu’nun kontrolüne geçince işyerim talan edildi. Zaten kim göç ederse etsin, evi, dükkanı Nizam Ordusu ve burada kalanlar tarafından talan ediliyordu. Kimse kimseye acımıyordu. Bazıları aç kalmamak için soyuyor bazıları ise çeteler kurup bu durumdan faydalanıyordu.
Işığın oldu her yer bombalanmaya başlanmıştı. Misket bombaları da atılmaya başlayınca insanlar iyice zor durum düştü. Kimilerinin elleri yüzleri yandı, kimileri ise hastanelik oldu. Çevremizde doğru dürüst hastane, okul, market kalmamıştı. Elektrik ve su sürekli kesiliyordu. Bir de mevsim değişip kış kapıya dayanınca artık orada yaşayamayacağımızı anladım. Kardeşlerimden birisinin ailesini yanıma alarak önce İdlib’e bağlı Türkiye hududuna yakın olan Atma Köyü’ne geldik. Sonrasında huduttan geçerek Türkiye’ye sığındık. Suriye’de huzur ve refah içinde yaşarken, yoksul olup, şehit verip göç etmek zorunda kaldık. Şimdi Reyhanlı’da bir gecekonduda kirada oturuyoruz. Suriye’de kalan aile fertlerimin hiçbirinden haber alamıyorum.
* Bu söyleşi, 25 Kasım 2012 tarihinde Feyyat Özyazar tarafından Hatay’ın Reyhanlı ilçesinde gerçekleştirilmiştir.
