Nazmi Malaf Abu Abdo: Suriye’nin İdlib vilayetine bağlı Kırkanya Beldesi’nde yaşıyorum. Çiftçiyim.
ORSAM: Suriye’de yaşadıklarınızı ve sizi Türkiye’ye geliş nedenlerinizi anlatır mısınız?
Nazmi Malaf Abu Abdo: Suriye’de ve bazı Arap ülkelerinde tek erkek çocuğu olan ailelerin çocuğu askere alınmaz. Benim 3 kızım, 1 oğlum var. Olaylar başlayınca kuralların hepsi çiğnendi. 19 yaşındaki oğlumu zorla askere aldılar. Ben yaşlıyım. Oğlum olmayınca 3 kızım ve eşimle kendimizi güvensiz hissettik. Evimizi, tarlamızı, hayvanlarımızı bırakıp İdlib İli’ne yerleştik. Hayvanlarımızı sattık ve bir manav açtık kendimize. Oturduğumuz ev kira, açtığımız dükkan kira. Ticaret günden güne azalmakta, insanların alım gücü kötüleşmekte. Durum bu olunca elimde avucumda ne varsa bitti. Bu sıralarda bazı yerlerde kız çocukları tacize uğramaya başladı. Yaşlı halimle o insanlarla başa çıkamazdım. Birçok kez dövüldüm, kızlarım tartaklandı. Eziyet görmeye, yoksulluk çekmeye başladık. Oğlumdan ise hiç haber alamıyordum. Artık ondan umudu kesmeye başladım. Bir hemşerim bana göç etmemi tavsiye etti. Ama ben nasıl Suriye’den çıkacağımı, Türkiye’ye nasıl geleceğimi bile bilmiyordum. Muhaliflere müracaat ettim. Onlar bana yardımcı oldular ve Türkiye’ye gelebildim. Birkaç gün Reyhanlı’da kaldık. Sonrasında müracaat yapıp Kilis’teki çadırkente yerleştik. Burada oğlumu tanıyan insanlarla karşılaştık. Oğlumun sağ olduğunu, Türkiye’ye geldiğini ve Reyhanlı’da olduğunu söylediler. Bizde Kilis’teki yetkililerden izin alıp Reyhanlı’ya geldik. Birkaç gün içinde oğlumu buldum. Artık tüm aile birlikteyiz ve Kilis’teki çadırkentte yaşıyoruz.
* Bu söyleşi, 15 Eylül 2012 tarihinde Feyyat Özyazar tarafından Hatay’ın Reyhanlı ilçesinde gerçekleştirilmiştir.
