Giriş
Gazze ateşkesinin ardından Körfez ülkeleri ile İran arasında temkinli ama stratejik nitelikte bir yakınlaşma süreci gözlemlenmektedir. Her ne kadar ateşkes kırılgan ve geçici nitelikte olsa dahi bölge ülkelerine güvenlik önceliklerini yeniden tanımlama ve dış politikalarını buna göre konumlandırma fırsatı sunmuştur. 13 Ekim’de Şarm el-Şeyh’te düzenlenen Ortadoğu’da Barış Zirvesi’nde ateşkesin garantör ülkelerce imzalanmasını takiben İsrail’in Gazze’ye yönelik iki yılı aşkın süredir devam eden saldırılarının büyük çaplı şekilde sona ermesi, Körfez başkentlerinde güvenlik algılarının kökten değiştiği bir dönemde gerçekleşmiştir. İsrail’in Doha’ya yönelik saldırısı, Körfez ülkeleri açısından İsrail’i potansiyel bir tehdit olarak öne çıkarırken İran’ın bölge siyasetinde yeniden dikkate alınması gereken bir aktör olarak konumlanmasının önünü açmıştır.
Bu dönemde iki temel dinamik dikkat çekmektedir: Körfez ülkelerinin tehdit algılarındaki aşamalı dönüşüm ve İran’ın bölgesel yeniden konumlanma stratejisi. Bu çerçevede ateşkes sonrasında Körfez-İran ilişkilerinin yumuşama ihtimalini tartışmak hem bölgesel güç dengelerinin yeniden tanımlanma sürecini hem de güvenlik ve ekonomi ekseninde ortaya çıkabilecek yeni iş birliği modellerini anlamak açısından önem taşımaktadır. Bu çalışma özellikle Körfez ülkelerinin İran’la ilişkilerini güvenlikten ekonomi ve diplomasiye uzanan çok boyutlu bir zeminde yeniden değerlendirme eğiliminde olup olmadıklarını inceleyecektir.
