Zeynel Abidin bin Ali’nin yoğunlaşan halk isyanlarını bastıramaması nedeniyle ülkeden ayrılması 23 yıllık iktidarını sonlandırmış ve Tunus için yeni bir sürecin başlangıcı olmuştur. Zeynel Abidin Bin Ali’nin ülkeyi terk etmesinin ardından Anayasa’nın 57. Maddesi devreye girmiş ve daimi boşluk durumunu teyit ederek Meclis Başkanı geçici Cumhurbaşkanı olarak atanmıştır. Kurulan geçici hükümette yer alan isimlerin Zeynel Abidin Bin Ali’nin partisine ait olması halk eylemlerinin devam etmesini de beraberinde getirmiş, bu eylemler sonucunda ilk geçici hükümet istifa etmiş ve rahatsızlık yaratan isimlerin tavsiye edilmesi ile birlikte yeni bir geçici hükümet kurulmuştur. Ancak tüm istifalar ve Demokratik Anayasal Birlik Partisi’nin feshedilmesi Tunus halkı için yeterli olmamış ve geçici Başbakan Gannuşi istifa etmek zorunda kalmıştır. Görüldüğü gibi Tunus’ta siyasi değişimin yanlısı kitleler geçen süre zarfında kararlılıklarını kaybetmemişlerdir.
Artık bölgenin bir değişim ve dönüşüm sürecine girdiği kabulünden yola çıkarak hem ülkede hem de bölgede yeni siyasi aktörlerin ve etkinliklerinin başlayacağı tahmini yapılabilir. Fransa’nın ve kültürünün bölge ülkeler üzerinde yarattığı olumsuz etkilerin bu değişim sürecinde ayrıca rolü olacaktır. Bu durum sadece Tunus için değil, Senegal, Mali, Burkina, Fildişi Sahili, Gine gibi ülkelerin bulunduğu Batı Afrika ve Moritanya, Cezayir Fas’ın içinde bulunduğu Kuzey Afrika için geçerli olmaktadır. O nedenle bu değişim sürecinde yeni ortaklıklar olacağı öngörülmelidir. Bu bakımdan Tunus- Türkiye ilişkileri hem bölgesel değişimin sağlıklı yapılandırılması açısından hem de Türkiye’nin bölge ülkeler ile daha yakından ilişki kurabilmesi açısından önem taşımaktadır.
