Kırgızistan, Orta Asya’da yaklaşık 5 milyon nüfuslu eski bir Sovyet cumhuriyetidir. Sanayisi ve doğal kaynağı yoktur. Bu iki olumsuzluğa siyasi istikrarsız ve belirsizlik eklenince hem eğitimli ve hem de genç nüfus hızla ülkeyi terk etmektedir. Üstelik, Çin ve Afganistan’dan Kırgızistan üzerinden Batı’ya uzandığı iddiaları bulunan kaçakçılık ve önlenemeyen uyuşturucu ticareti iddiaları ülke dinamiklerini zorlamaktadır.
Bütün bu olumsuz koşullara rağmen, Kırgızistan’da Orta Asya’da var olmayan parlamenter demokrasi denenmektedir. Nitekim, 10 Ekim 2010 tarihinde yapılan parlamento seçimleri demokratik ortamda sona ermiştir. Üstelik, Batı ülkelerini aratmayacak ölçüde renkli seçim kampanyaları, seçimlere halkın yoğun ilgisi ve seçim sonucunun tahmin edilemeyerek 2010 Nisan ayında halk ayaklanması ile iktidardan uzaklaştırılan güçlerin partilerinin seçimden başarı ile çıkması dikkat çekmiştir. 120 sandalyeli parlamentoda güvenoyu alabilmek için en az üç partili koalisyona ihtiyaç duyulmuştur. 10 Ekim'de yapılan parlamento seçimlerinin ardından ilki başarısızlıkla sonuçlanan koalisyon hükümeti Aralık 2010’da kurulabilmiştir. Kırgızistan Sosyal Demokrat Partisi (SDPK), Respublika (Cumhuriyet) ve Ata-Jurt Partisi’nin oluşturduğu koalisyon hükümeti parlamentodan güvenoyu almıştır. Kırgızistan Sosyal Demokrat Partisi lideri Almazbek Atambayev başbakan seçilmiştir.
Kırgızistan’da siyasi istikrarın tam olarak sağlandığını söylemek için oldukça erken. Kırgızistan’da seçmenin 2/3’ü parlamentoda temsil edilmemesi ülkede kaybolmuş olan sosyal barışın tekrar sağlanmasını zorlaştırmaktadır. Bu nedenle, koalisyon hükümetinin uzun ömürlü olup olmayacağı tartışılmaktadır.
Kırgızistan ile etnik, dil ve tarih bağları bulunan Türkiye, Kırgızistan’da Rusya Federasyonu, Kazakistan veya ABD kadar sistemi etkileyecek güçte değil. Ancak, Türkiye söz konusu bağlarından dolayı Kırgızistan’ı bağımsızlığını kazanmasından beri karşılıksız desteklemektedir. Türkiye, Orta Asya’da çatışmacı değil, uzlaşmacı bir ortak gelecek için çabalıyor.
